విత్తు ముందా చెట్టు ముందా..గుడ్డు ముందా పక్షి ముందా...పతకం ముందా పధకం ముందా...అన్నది నాకు తెలియటంలేదు...పక్షి గూడు స్టడియంలో...దేశ దేశాలు పతకాలూ..పతాకాలూ మోసుకుని బై బై చెప్తుంటే మనవాళ్ళు..అందరూ కలసి ముచ్చటగా మూడు పతకాలని మోసుకుని వచ్చారు...చిన్న దేశాలనుంచీ చైనా దేశం దాకా అందరూ పతకం కోసం పోరాడారు...మన వాళ్ళు ఒకా పతకం సాధిస్తే 100 పతకాలు సాధించినట్టు...మనదగ్గర చాలా భాషలు భాషాలూ కదా...
ఒక మెడలు గెలిస్తే మెడలు వంగిపోయేలా సన్మానాలూ, సత్కారాలూ, బిరుదులు,,,మెడలు పెట్టుకోవడానికి మేడలు...స్థలాలూ,ప్రమోషనులు,,యాడ్లూ,,,రాష్ట్రపతులతో విందులు..ఇక తరువాతి ఒలంపిక్సు గురించి ఆలోచించడానికి కానీ. తమ విజయ రహస్యం పంచుకోవడానికి టైము కానీ...మరికొందరికి స్ఫూర్తినిచ్చేఅ తీరిక కానీ ఎక్కడుంటుంది..మనోళ్ళకి....
పోరాడి ఓడిన వాళ్ళు కొందరు...అసలు ఎందుకెళ్ళారో తెలీని వాళ్ళూ కొందరు...ఈ ఆటగాళ్ళ వెనకాల అంత మంది పటాలం ఎందుకో...ఏదో కోచు, ఫిజియో, ట్రైనరు...నలుగురో ఐదుగురో సిబ్బంది..వెళ్తే చాలు కదా సంబంధం లేని సిబ్బంది....మంత్రులు...వాళ్ళ సిబ్బంది....ఇలా ఎందరో మహానుభావులు....ఎందుకీ దండగ కదా...
మనవాళ్ళు ఇక్కడ ఏదో మైలు రాయి సాధించగానే వాళ్ళని ఎంపిక చేస్తారు..కానీ అది అంతర్జాతీయంగా..ముఖ్యంగా ఒలంపిక్స్ స్థాయిలో ఎంత దగ్గరలో ఉన్నారో ఆలోచించరు...ఒక సారి విక్రమం చూపితే ఇక రాబోయే తరాలవరకూ వారే హీరోలు...రాజీవ్ ఖేల్ రత్నలు...ఇంకా చాలాలూ.....
అసలు ఒలంపిక్స్ కి నాలుగేళ్ల ముందు నుంచీ లేదా అవసరమైతే ఎనిమిదేళ్ళ ముందు నుంచీ తర్ఫీదు ఇచ్చి కేవలం పతకమే ధ్యేయంగా అకుంఠిత దీక్షతో రెడీ అయితే గానీ పోటీలకు వెళ్ళడం వేస్టు...
గెలిచాక ఇచ్చే ఈ నజరానాలు..సన్మానాల కోసం చేసే ఖర్చు..అధికారుల విజిట్ కయ్యే ఖర్చులు....వగైరాలన్ని సరైన శిక్షణ నిచ్చే స్పోర్ట్ సెంటర్లపై పెట్టి మంచి పౌష్టికాహారం ఇచ్చి..మంచి శిక్షకులతో శిక్షణ ఇప్పిస్తే 100 కోట్ల భారత్ లో షెల్స్లు..తయారుకారా...చిరిగిన బూట్ల తో పరుగులు...అతుకుల బొంతల మీద కుస్తీలు...బురద ట్రాకుల మీద జంపులు....బయలు దేరేదాక జేరని కిట్లు....అందజేసి..పతకాలు రమ్మంటే ఎక్కడనుంచి వస్తాయీ....స్టదియాలకి వాళ్ళ నాయకుల పేర్లు పెట్టుకోవడానికి వుండే ఇంట్రెస్టు...ఆటగాళ్ళ పేర్లు గుర్తుంచుకుని..వాళ్లకి వెళ్లవలసిన సదుపాయాలు చేరుతున్నాయా లేదా అని చూడ్డం చేతగాని వాళ్ళున్నంతవరకూ..పరిస్థితి ఇంతే....
ప్రపంచంలో అత్యంత ధనవంతమైన క్రికెట్ సంఘం మనది క్రికెట్ మీద వచ్చే డబ్బు ని వేరే క్రీడలకి ఉపయోగించకూడదా...ఎంత సేపూ ధోనీకి అవార్డు..స్థలం..సానియాకి స్పాన్సర్షిప్పు......అని తప్ప కుస్తీ యోధుడికి పిస్తా పప్పు....రన్నింగు సోభకి జాగింగు షూస్....అంజూ జార్జికి ట్రాక్ సూట్...వైట్లు ఎత్తే వాళ్ళకి కావలసిన సదుపాయాలు.....ఎప్పటికి వస్తాయో... ఏమిటో....
ఏది ఏమైనా త్రివర్ణ పతాకం పట్టుకుని వెళ్ళిన ప్రతీ వాళ్ళూ స్వర్ణపతకం తో తిరిగి రావాలని కోరుకునే ఓ సగటు పిచ్చి క్రీడా అభిమాని....
ఒక మెడలు గెలిస్తే మెడలు వంగిపోయేలా సన్మానాలూ, సత్కారాలూ, బిరుదులు,,,మెడలు పెట్టుకోవడానికి మేడలు...స్థలాలూ,ప్రమోషనులు,,యాడ్లూ,,,రాష్ట్రపతులతో విందులు..ఇక తరువాతి ఒలంపిక్సు గురించి ఆలోచించడానికి కానీ. తమ విజయ రహస్యం పంచుకోవడానికి టైము కానీ...మరికొందరికి స్ఫూర్తినిచ్చేఅ తీరిక కానీ ఎక్కడుంటుంది..మనోళ్ళకి....
పోరాడి ఓడిన వాళ్ళు కొందరు...అసలు ఎందుకెళ్ళారో తెలీని వాళ్ళూ కొందరు...ఈ ఆటగాళ్ళ వెనకాల అంత మంది పటాలం ఎందుకో...ఏదో కోచు, ఫిజియో, ట్రైనరు...నలుగురో ఐదుగురో సిబ్బంది..వెళ్తే చాలు కదా సంబంధం లేని సిబ్బంది....మంత్రులు...వాళ్ళ సిబ్బంది....ఇలా ఎందరో మహానుభావులు....ఎందుకీ దండగ కదా...
మనవాళ్ళు ఇక్కడ ఏదో మైలు రాయి సాధించగానే వాళ్ళని ఎంపిక చేస్తారు..కానీ అది అంతర్జాతీయంగా..ముఖ్యంగా ఒలంపిక్స్ స్థాయిలో ఎంత దగ్గరలో ఉన్నారో ఆలోచించరు...ఒక సారి విక్రమం చూపితే ఇక రాబోయే తరాలవరకూ వారే హీరోలు...రాజీవ్ ఖేల్ రత్నలు...ఇంకా చాలాలూ.....
అసలు ఒలంపిక్స్ కి నాలుగేళ్ల ముందు నుంచీ లేదా అవసరమైతే ఎనిమిదేళ్ళ ముందు నుంచీ తర్ఫీదు ఇచ్చి కేవలం పతకమే ధ్యేయంగా అకుంఠిత దీక్షతో రెడీ అయితే గానీ పోటీలకు వెళ్ళడం వేస్టు...
గెలిచాక ఇచ్చే ఈ నజరానాలు..సన్మానాల కోసం చేసే ఖర్చు..అధికారుల విజిట్ కయ్యే ఖర్చులు....వగైరాలన్ని సరైన శిక్షణ నిచ్చే స్పోర్ట్ సెంటర్లపై పెట్టి మంచి పౌష్టికాహారం ఇచ్చి..మంచి శిక్షకులతో శిక్షణ ఇప్పిస్తే 100 కోట్ల భారత్ లో షెల్స్లు..తయారుకారా...చిరిగిన బూట్ల తో పరుగులు...అతుకుల బొంతల మీద కుస్తీలు...బురద ట్రాకుల మీద జంపులు....బయలు దేరేదాక జేరని కిట్లు....అందజేసి..పతకాలు రమ్మంటే ఎక్కడనుంచి వస్తాయీ....స్టదియాలకి వాళ్ళ నాయకుల పేర్లు పెట్టుకోవడానికి వుండే ఇంట్రెస్టు...ఆటగాళ్ళ పేర్లు గుర్తుంచుకుని..వాళ్లకి వెళ్లవలసిన సదుపాయాలు చేరుతున్నాయా లేదా అని చూడ్డం చేతగాని వాళ్ళున్నంతవరకూ..పరిస్థితి ఇంతే....
ప్రపంచంలో అత్యంత ధనవంతమైన క్రికెట్ సంఘం మనది క్రికెట్ మీద వచ్చే డబ్బు ని వేరే క్రీడలకి ఉపయోగించకూడదా...ఎంత సేపూ ధోనీకి అవార్డు..స్థలం..సానియాకి స్పాన్సర్షిప్పు......అని తప్ప కుస్తీ యోధుడికి పిస్తా పప్పు....రన్నింగు సోభకి జాగింగు షూస్....అంజూ జార్జికి ట్రాక్ సూట్...వైట్లు ఎత్తే వాళ్ళకి కావలసిన సదుపాయాలు.....ఎప్పటికి వస్తాయో... ఏమిటో....
ఏది ఏమైనా త్రివర్ణ పతాకం పట్టుకుని వెళ్ళిన ప్రతీ వాళ్ళూ స్వర్ణపతకం తో తిరిగి రావాలని కోరుకునే ఓ సగటు పిచ్చి క్రీడా అభిమాని....
